पार्किन्सन्स ग्रस्त लोक नृत्यात हालचाल शोधतात

पुणे: आवर्तन डान्स फाऊंडेशनने पार्किन्सन्स सिम्पोजियम 2026 साठी नृत्याचे आयोजन केले आहे, ज्यामध्ये पार्किन्सन्स रोग असलेल्या लोकांमध्ये उपचार, अभिव्यक्ती आणि समुदाय निर्माण करण्यासाठी एक साधन म्हणून कामगिरीची स्थिती निश्चित केली आहे.हादरा, कडकपणा आणि हळूहळू मोटार नियंत्रण गमावणे या दृश्य लक्षणांद्वारे स्थिती समजते. तथापि, पुण्यातील अभ्यासक लेन्सला शक्यतेकडे वळवण्याचा प्रयत्न करत आहेत – कलेद्वारे केवळ हालचालच नव्हे तर प्रतिष्ठा आणि कनेक्शन पुनर्संचयित करणे.11 आणि 12 एप्रिल रोजी सकाळी 10 ते दुपारी 2 या वेळेत द बॉक्स येथे दोन दिवसीय परिसंवाद आयोजित केला जाईल. यात डॉक्टर, थेरपिस्ट, कलाकार, काळजीवाहू आणि पार्किन्सन्स ग्रस्त व्यक्तींना एकत्र आणले जाईल. कार्यक्रमाची रचना सर्वसमावेशक जागा म्हणून केली गेली आहे जी सरावासह संवादाची जोड देते. यात चर्चा, संवादात्मक सत्रे, कथा शेअरिंग आणि लाइव्ह परफॉर्मन्स असतील.मुख्य सत्रांमध्ये हृदय व रक्तवाहिन्यासंबंधी आणि रेस्पिरेटर थेरपीच्या प्राध्यापिका डॉ प्राजक्ता सहस्त्रबुद्धे आणि अवर्तन तन्वी हेगडे यांच्या कम्युनिटी आउटरीचच्या प्रमुख यांच्या सर्जनशील आरोग्यावरील कलांचा प्रभाव या विषयावर भाषणाचा समावेश आहे. दीर्घकालीन कल्याणासाठी ते सर्जनशील दृष्टिकोन शोधतील. हेगडे म्हणाले, “पीडी असणा-या लोकांसाठी काही सर्वात मोठी आव्हाने म्हणजे बदलत्या शरीरामुळे मोटार फंक्शन्सवरील नियंत्रण गमावणे आणि परिणामी एकटेपणाची भावना यामुळे बदलत आहे.”या सिंपोझिअममध्ये रिदम्स ऑफ रेझिलिन्स हा डॉक्युमेंटरी दाखवण्यात येणार आहे, जो डान्स फॉर पीडी इंडिया कार्यक्रमाच्या कोरिओग्राफिक प्रवासाचा मागोवा घेईल. उपचारात्मक नृत्य सूत्रधार कीर्ती श्रीवास्तव आणि चळवळी सूत्रधार अमृता धर्मकांबळे यांच्या नेतृत्वाखालील आणखी एक सत्र उपचारात्मक नृत्य ऑफर करताना ऑन-ग्राउंड आव्हानांचे परीक्षण करेल. “पार्किन्सन्सने ग्रस्त असलेल्या लोकांना सहानुभूतीची गरज नाही तर सक्षमीकरणाची गरज आहे,” श्रीवास्तव म्हणाले.चळवळ अभिव्यक्ती आणि आत्मविश्वासाला कशी मदत करू शकते हे लक्षात घेऊन धर्मकांबळे तरुण गटांपर्यंत संभाषण वाढवतील. “शारीरिक आणि भावनिक वाढीसाठी हे एक माध्यम बनते,” ती म्हणाली.संचेती हेल्थकेअर अकादमीच्या अध्यक्षा मनीषा संघवी म्हणाल्या, “हे पार्किन्सन्सच्या रुग्णांबद्दल आणि त्यांच्या लक्षणांबद्दल नाही, ते त्यांना शक्य तितके सामान्य वाटण्याबद्दल आहे – नृत्य हे बरे करण्याचे साधन आहे,” त्या म्हणाल्या. हे परिसंवाद डॉक्टर, थेरपिस्ट, विद्यार्थी, रुग्ण, काळजीवाहू आणि पार्किन्सन आजाराशी दूरस्थपणे जोडलेल्या प्रत्येकासाठी आहे.